Skip to navigation Skip to main content

Bij ons loopt alles vast, maar hoe houdt Tirol de wegen sneeuwvrij?

Sneeuwschuiver Veel Sneeuw Op De Weg

Bij ons is het nieuws als de strooiwagens uitrukken. Een paar vlokken op de A2 en het journaal opent met een kaart vol rode files. In Tirol haalt een besneeuwde weg het nieuws hooguit als hij níét op tijd geveegd is. Daar is winterweer geen uitzondering, maar gewoon de komende vijf maanden. Hoe pak je dat aan in een land waar wegen tegen bergwanden op slingeren en een sneeuwbui zomaar een halve meter kan brengen? In dit artikel lees je er alles over!

In het kort

  • Tirol heeft veertien wegenmeesterijen voor 2236 kilometer provinciale weg en steekt ieder jaar zo'n 16 miljoen euro in de winterdienst.
  • In Oostenrijk geldt van 1 november tot 15 april een winterbandenplicht zodra er sneeuw, sneeuwprut of ijs op de weg ligt.

Veertien wegenmeesterijen, 2236 kilometer weg

De provincie Tirol is verantwoordelijk voor 2236 kilometer Landesstraßen: de provinciale wegen die de dalen en skidorpen met elkaar verbinden. Daarvoor zijn veertien Straßenmeistereien, wegenmeesterijen, actief. Samen werken ze ieder jaar zo'n 110000 uur aan de winterdienst. Het kostenplaatje: ongeveer 16 miljoen euro per jaar.

Voor deze winter staan 85 eigen voertuigen met sneeuwschuif en strooier klaar. Daarnaast huurt Tirol 90 externe voertuigen in. De snelwegen, zoals de Inntalautobahn en de Brennerautobahn, vallen trouwens niet onder de provincie. Die worden onderhouden door ASFINAG, de Oostenrijkse tegenhanger van Rijkswaterstaat voor snelwegen.

Strooiwagen strooit zout op een besneeuwde weg
Met vochtig zout heeft de strooidienst minder zout nodig.

Zout, pekel en het beste van twee werelden

In 83 zoutsilo's en 22 pekelinstallaties ligt de voorraad voor deze winter al klaar. Per seizoen gaat er in Tirol ongeveer 25000 ton strooizout doorheen. Steeds vaker kiest Tirol voor vochtig zout: droog zout dat vlak voor het strooien met pekel wordt bevochtigd. Dat blijft beter op de weg liggen, waait minder snel weg en gaat sneller aan het werk. Je hebt er dus minder van nodig.

Nederland strooit meer zout dan Oostenrijk

En nu komt de verrassing. ASFINAG gebruikte afgelopen winter 70282 ton strooizout op het complete Oostenrijkse snelwegnet. Dat was al 72 procent meer dan het jaar ervoor, door de strenge winter. Rijkswaterstaat strooide in dezelfde periode 174 miljoen kilo zout op de Nederlandse rijkswegen. Dat is 174000 ton, dus ruim twee keer zoveel. Op maandag 5 januari ging er alleen al meer dan 12 miljoen kilo de weg op.

Dat klinkt misschien vreemd, maar er zit wel logica in. Nederland had een uitzonderlijk gladheidsseizoen, met acht keer code oranje. Bovendien draait het bij onze noorderburen en ook bij ons vaak om ijzel en opvriezende natte wegen. Dan strooi je preventief, ook als er uiteindelijk geen vlok valt. In de bergen ligt het accent meer op schuiven. Sneeuw kun je niet wegstrooien, die moet je wegduwen.

Sneeuwschuivers ruimen sneeuw in een Oostenrijks dorp
Vaak rijden de sneeuwschuivers om vijf uur 's ochtends al rond.

Wakker worden van de sneeuwschuiver

Wie in Tirol op vakantie is na een flinke sneeuwnacht, kent het geluid. Dat zware geschraap van staal over asfalt, nog voordat het licht is. Ik ben er tijdens mijn vakanties regelmatig wakker van geworden. Vaak rijden de sneeuwschuivers om vijf uur 's ochtends al rond. En dat moet ook wel. Wij gaan misschien skiën, maar de mensen die er wonen moeten gewoon naar hun werk. De wegendienst werkt daarom vaak 's nachts, in drie ploegen. Als jij om acht uur naar de lift rijdt, zijn de wegen vaak al een paar keer geschoven.

Om op tijd klaar te staan, krijgen de wegenmeesterijen iedere dag een speciale weersverwachting van GeoSphere Austria, het Oostenrijkse weerinstituut. Daarnaast hangen er 170 webcams langs de provinciale wegen. Zo kan de ploegleider vanuit zijn kantoor zien of de Gerlospas of de weg naar Kühtai al wit kleurt.

Waarom niet alle wegen tegelijk schoon zijn

Bij zware sneeuwval lukt het simpelweg niet om alle wegen tegelijk schoon te houden. Dat zegt Alexander Zecha, hoofd wegenonderhoud bij de provincie Tirol, ook eerlijk. Drukke doorgaande wegen krijgen voorrang. Een rustig zijweggetje naar een gehucht komt later aan de beurt. Rijd je dus op een sneeuwrijke ochtend van het dal naar je appartement een eind de berg op? Dan is de laatste kilometer vaak de lastigste.

Sneeuwpalen, netten en lawinecommissies

Winterklaar maken gaat verder dan zout inslaan. Langs de wegen zijn duizenden sneeuwpalen geplaatst. Die stokken zien er misschien wat overbodig uit in november, maar bij een sneeuwstorm zijn ze voor de chauffeur van de sneeuwschuiver soms het enige houvast. Daarnaast zijn er beschermingsnetten bij bruggen gehangen en zijn de afwateringen schoongemaakt, zodat smeltwater niet op de weg bevriest.

En dan is er nog een risico dat we in Nederland helemaal niet kennen: lawines. Tirol heeft 245 lawinecommissies met samen meer dan 1350 leden. Zij beoordelen voortdurend de lawinesituatie en adviseren over maatregelen als het afsluiten van wegen of evacuaties. Ik heb dat zelf een keer meegemaakt, een jaar of zeven geleden in Obergurgl. Vanwege lawinegevaar ging letterlijk de slagboom dicht en moesten we twee dagen langer blijven. Dat voelt apart, zo afgesloten van de buitenwereld. Maar stiekem was het ook wel leuk. Het hele dorp zat in hetzelfde schuitje, en dat had iets gezelligs.

Weg Afgesloten
En daar zaten we: afgesloten van de buitenwereld...

Wat betekent dit voor jou als je naar Tirol rijdt?

De wegendienst kan nog zo goed voorbereid zijn: je auto moet het ook aankunnen. Sinds 1 november geldt in Oostenrijk weer de situatieve winterbandenplicht. Die loopt tot 15 april.

  • Winterbanden bij winterse omstandigheden: ligt er sneeuw, sneeuwprut of ijs op de weg? Dan moet je auto winterbanden hebben met een M+S-markering en minimaal 4 millimeter profiel. Allseasonbanden mogen, als ze aan dezelfde eisen voldoen.
  • Sneeuwkettingen: met zomerbanden mag je alleen rijden als er kettingen om minstens twee aangedreven wielen zitten, en alleen op een vrijwel gesloten sneeuw- of ijslaag. De ÖAMTC adviseert dan maximaal 50 km/u te rijden.
  • Boetes: zonder goede winteruitrusting betaal je ongeveer 100 euro. Breng je anderen in gevaar, dan kan de boete theoretisch oplopen tot 10000 euro. Na een ongeluk met zomerbanden kun je bovendien deels aansprakelijk worden gesteld.
  • Geef de sneeuwschuiver ruimte: LHStv. Josef Geisler, plaatsvervangend gouverneur van Tirol, roept automobilisten op afstand te houden en de snelheid aan te passen.

Dat laatste vind ik zelf trouwens geen straf. Eerlijk is eerlijk: ik rijd juist graag achter een sneeuwschuiver. De weg achter hem is een stuk schoner dan die ervoor, dus waarom zou je inhalen?

Oefen je sneeuwkettingen op tijd

Over sneeuwkettingen kan ik kort zijn: ik ben er geen expert in. De enige keer dat ik ze echt nodig had (en er geen man mee was die de kettingen kon omleggen ;-)), zat ik in een huurauto met veel te goedkope kettingen. Die trok ik bij het omleggen direct stuk. Niet bepaald handig.

Als ik de hand in eigen boezem steek, kan ik daar dus nog wel wat ervaring in opdoen. Misschien moet ik dat deze winter eindelijk maar eens doen. En dat is meteen mijn tip: koop kettingen die bij je banden passen en oefen het omleggen een keer op een droge oprit. Daar is het een stuk prettiger dan met koude handen langs een besneeuwde bergweg.

Gewoon dinsdag

Bij ons kan één ijzelnacht het hele land plat leggen. In Tirol rijdt de sneeuwschuiver al voor de eerste lift draait, en dat valt alleen op als hij een keer niet komt. Of als hij je om vijf uur wakker maakt. Draai je dan nog maar even om. Tegen de tijd dat jij je skischoenen aantrekt, ligt de weg naar de lift er alweer keurig bij.

Miranda Winter

Over Miranda

Eigenlijk is Miranda in het verkeerde land geboren. Wintersport is niet alleen een passie voor haar, je kunt het gerust een verslaving noemen. Ze reist regelmatig af naar de Alpen en praat ons vervolgens bij via haar blogs.